Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34762 K.2017/7430
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, kürsülerin 10/07/2017 tarihli oybirliği kararına göre, sanığa hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için mahkumiyet kararı kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde suça konu yayla evleri bölgesinde devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin sanıkların suça konu yere birlikte geldikleri araçtan şüphelenmeleri ve bahse konu araçta da suça konu malzemeleri ele geçirdikten sonra, çevrede yapılan araştırmada sanık ...'i yakalamaları şeklinde gerçekleşen olayda, teşebbüs koşulları oluşmadığı halde sanıkların cezalarından TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması; müştekilerin ikametlerine girilirken verilen zararların sanıklar tarafından giderildiğine ilişkin bir beyanlarının ve bu yönde bilgi veya belgenin bulunmaması karşısında, mala zarar verme suçunda etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde, sanıkların cezasından TCK'nın 168/2 maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde suça konu yayla evleri bölgesinde devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin sanıkların suça konu yere birlikte geldikleri araçtan şüphelenmeleri ve bahse konu araçta da suça konu malzemeleri ele geçirdikten sonra, çevrede yapılan araştırmada sanık ...'i yakalamaları şeklinde gerçekleşen olayda, teşebbüs koşulları oluşmadığı halde sanıkların cezalarından TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması; müştekilerin ikametlerine girilirken verilen zararların sanıklar tarafından giderildiğine ilişkin bir beyanlarının ve bu yönde bilgi veya belgenin bulunmaması karşısında, mala zarar verme suçunda etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde, sanıkların cezasından TCK'nın 168/2 maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.