Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/3435 K.2014/5820
Özet: Hırsızlığa teşebbüs ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlamasıyla karşı karşıya kalan sanık, 05/10/2011 tarihli hükümde mahkumiyetin kabul edilmesi, eski hale getirme talebinin reddiyle birlikte 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle temyiz talebinin de reddi kararı verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlığa teşebbüs, İşyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
CMK.nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecekidiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, hükümlünün 19/04/2012 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz istemi niteliğinde olduğu gözetilmeden yerel mahkemece 26/04/2012 tarihinde verilen eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen 08.09.2011 tarihli hükmün, sanığın belirttiği adreste usulüne uygun olarak bizzat kendisine tebliğ edildiği, 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, temyiz eden sanığın, kararın kendisine tebliğ edilmediği gerekçesi ile eski hale getirme talebinde karar tarihi ve temyiz tarihi nazara alındığından kusursuzluk halinin bulunmaması nedeniyle eski hale getirme talebi yerinde görülmeyerek CMK.nın 42. maddesi gereğince REDDİNE ve yokluğunda verilerek sanığa 05.10.2011 tarihinde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlığa teşebbüs, İşyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
CMK.nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecekidiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, hükümlünün 19/04/2012 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz istemi niteliğinde olduğu gözetilmeden yerel mahkemece 26/04/2012 tarihinde verilen eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen 08.09.2011 tarihli hükmün, sanığın belirttiği adreste usulüne uygun olarak bizzat kendisine tebliğ edildiği, 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, temyiz eden sanığın, kararın kendisine tebliğ edilmediği gerekçesi ile eski hale getirme talebinde karar tarihi ve temyiz tarihi nazara alındığından kusursuzluk halinin bulunmaması nedeniyle eski hale getirme talebi yerinde görülmeyerek CMK.nın 42. maddesi gereğince REDDİNE ve yokluğunda verilerek sanığa 05.10.2011 tarihinde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.