Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31409 K.2016/10385
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.
Somut olayda, yokluğunda verilen 21/03/2013 tarihli kararın, sanığın sorgusu sırasında bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan “...” adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca 11/07/2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinden sonra, aynı adrese 05/08/2013 tarihinde bu kez aynı Kanun'un 35. maddesine göre yeniden tebliğ edilmesi sanığa temyiz hak ve yetkisi vermeyeceğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 01/08/2013 günü hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.
Somut olayda, yokluğunda verilen 21/03/2013 tarihli kararın, sanığın sorgusu sırasında bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan “...” adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca 11/07/2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinden sonra, aynı adrese 05/08/2013 tarihinde bu kez aynı Kanun'un 35. maddesine göre yeniden tebliğ edilmesi sanığa temyiz hak ve yetkisi vermeyeceğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 01/08/2013 günü hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.