Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31394 K.2017/3643
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine göre işyeri dokunulmazlığını bozmadan gerçekleştirilen hırsızlık eylemini uzlaştırma kapsamında değerlendirdikten, Hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verip, işyeri dokunulmazlığını bozma unsurlarının oluşmadığını gözetmeden ihmalkarlık nedeniyle hüküm vermenin gerekliliğini talep eden mahkeme kararını 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle bozdu; hüküm kabul edilmedi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın kapıları ve pencereleri bulunmayan ve bina vasfı taşımayan yerden hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Hırsızlık eyleminin, işyerinin açık olduğu zaman diliminde, rızaya ihtiyaç duyulmadan girilmesi mutad saatte gerçekleştirilmesi karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan da hükümlülük kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın kapıları ve pencereleri bulunmayan ve bina vasfı taşımayan yerden hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Hırsızlık eyleminin, işyerinin açık olduğu zaman diliminde, rızaya ihtiyaç duyulmadan girilmesi mutad saatte gerçekleştirilmesi karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan da hükümlülük kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.