Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2878 K.2015/5430
Özet: Uyuşmazlık, güvenlik görevlilerinin hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği iddia edilen sanığın araç içindeki eylemlerinden kaynaklanmaktadır; mahkeme, TCK 142/1-e maddesi uyarınca bu eylemi hırsızlığa teşebbüs olarak değerlendirerek sanığı cezalandırmaya karar vermiştir. Mahkemenin sonucu ise, 53/1-c maddesinin uygulanmasında hatalı olduğuna hükmedilerek, güvenlik tedbirini koşullu salıvermeye kadar sınırlayan ve diğer usulî yönleri düzeltip onaylayan bir kararla sanığın cezalandırılmasını sağlamıştır.
MAHKEMESİ:. Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlığa teşebbüs
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Olay, yakalama ve üst arama tutanağını içeriğinden hırsızlık ihbarı üzerine olay yerine gelen güvenlik görevlilerinin sanığı araç içinde veya çevresinde görmedikleri ancak çevrede yaptıkları araştırma sırasında eşgale uyan bir kişinin bir alt sokaktan koşarak gittiğini görmeleri üzerine kovalayarak sanığı yakaladıklarının anlaşılması karşısında sanığın tamamlanmış suç yerine teşebbüs hükümleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından ve sanığın kapıları kilitli, pencereleri kapalı aracın şoför mahalli sürgülü camını açarak bozuk para şarjörünü alması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmesi suç tarihi itibariyle her iki fıkrada öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlığa teşebbüs
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Olay, yakalama ve üst arama tutanağını içeriğinden hırsızlık ihbarı üzerine olay yerine gelen güvenlik görevlilerinin sanığı araç içinde veya çevresinde görmedikleri ancak çevrede yaptıkları araştırma sırasında eşgale uyan bir kişinin bir alt sokaktan koşarak gittiğini görmeleri üzerine kovalayarak sanığı yakaladıklarının anlaşılması karşısında sanığın tamamlanmış suç yerine teşebbüs hükümleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından ve sanığın kapıları kilitli, pencereleri kapalı aracın şoför mahalli sürgülü camını açarak bozuk para şarjörünü alması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmesi suç tarihi itibariyle her iki fıkrada öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.