Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27114 K.2016/7805
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 26‑04‑2016 tarihli kararında, konut dokunulmazlığını bozma hırsızlık suçunu işlemek amacıyla, çocukların yardımıyla depo üzerinden soğan çalmak isteyen sanığın eşinin müdahalesi sonucu kaçışın önlenip hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin ilgili hükümlerinin infaz aşamasında uygulanamayacağını değerlendirerek, temyiz iadesiz mahkumiyet kararını koymuş ve kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, yaş küçüklüğü nedeniyle evrakı tefrik edilen suça sürüklenen çocuklar ile müştekinin ikametinin altında bulunan depodan hırsızlık yaparken, müştekinin eşinin gürültüyü duyup bağırması üzerine, el arabasına yükledikleri bir çuval soğanla kaçtıkları, müştekinin eşinin telefonla kahvede oturan müştekiye haber vermesi üzerine, müştekinin de evinin yan sokağına koştuğu, sanığı ve suça sürüklenen çocukları gördüğü, kovalamaca sonucunda suça sürüklenen çocuk ...'i yakalaması şeklinde gerçekleşen olayda; olayın başlangıcından itibaren kesintisiz bir takip olmadığı ve hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde sanık hakında eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, yaş küçüklüğü nedeniyle evrakı tefrik edilen suça sürüklenen çocuklar ile müştekinin ikametinin altında bulunan depodan hırsızlık yaparken, müştekinin eşinin gürültüyü duyup bağırması üzerine, el arabasına yükledikleri bir çuval soğanla kaçtıkları, müştekinin eşinin telefonla kahvede oturan müştekiye haber vermesi üzerine, müştekinin de evinin yan sokağına koştuğu, sanığı ve suça sürüklenen çocukları gördüğü, kovalamaca sonucunda suça sürüklenen çocuk ...'i yakalaması şeklinde gerçekleşen olayda; olayın başlangıcından itibaren kesintisiz bir takip olmadığı ve hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde sanık hakında eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.