Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13351 K.2014/26330
Özet: Elektrik enerjisi hırsızlığından dolayı 27.03.2012 tarihli beraat kararına hitap eden şikayetçi vekiline Yargıtay’ın 20.03.2013 tarihli iade kararını geçersiz kılma kararı sonrası, şikayetçi vekilin duruşmaya katılmadığı tespit edilip 11/11/2014 tarihli oybirliğiyle temyiz isteğinin CEĞİLECEĞİNCE onaylanmaması kararı verilerek, temyiz taleplerinin reddi onaylandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan sanık hakkında kurulan 27.03.2012 tarihli beraat kararının davaya katılmaması nedeniyle temyize hakkı bunumayan şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtaya gönderilen dava dosyasının, "02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması" için 23.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesi üzerine verilen 20.03.2013 tarihli beraat kararı da şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra kurulan 20.03.2013 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, şikayetçi vekilinin 27.03.2012 tarihli beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; Şikayetçi kurum vekilinin, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği ve CMK’nın 237 ve 238. maddeleri gereğince şikayetçi kurum adına davaya katılmadığı, bu nedenle temyize hakkı olmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan sanık hakkında kurulan 27.03.2012 tarihli beraat kararının davaya katılmaması nedeniyle temyize hakkı bunumayan şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtaya gönderilen dava dosyasının, "02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması" için 23.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesi üzerine verilen 20.03.2013 tarihli beraat kararı da şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra kurulan 20.03.2013 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, şikayetçi vekilinin 27.03.2012 tarihli beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; Şikayetçi kurum vekilinin, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği ve CMK’nın 237 ve 238. maddeleri gereğince şikayetçi kurum adına davaya katılmadığı, bu nedenle temyize hakkı olmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.