Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9950 K.2013/15536
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 01.04.2010 tarihli beraat kararının temyiz edilmesiyle ilgili Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.07.2012 yazısıyla iade edilmesi sonrasında, 11.04.2013 tarihinde hüküm verirken, şikayetçi kurumun temyiz hakkı bulunmadığını kabul edip kararını bozarak gecikme içeren kayıtlarla birlikte kararın geçersizliğini ilan etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında verilen 01.04.2010 tarihli beraat kararının şikayetçi kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddesi uyarınca değerlendirilmesi için iade edildiği, iade sonrasında ise ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısından önceki yargılamada duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 Sayılı CYY. nın 237 ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan şikayetçi kurumun sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısından sonra verilen 11.04.2013 tarihli hükmün hukuken geçersiz olduğu, yakınan vekilinin 01.04.2010 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 Sayılı CYY. nın 237 ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan şikayetçi kurumun sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY. nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında verilen 01.04.2010 tarihli beraat kararının şikayetçi kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddesi uyarınca değerlendirilmesi için iade edildiği, iade sonrasında ise ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısından önceki yargılamada duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 Sayılı CYY. nın 237 ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan şikayetçi kurumun sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısından sonra verilen 11.04.2013 tarihli hükmün hukuken geçersiz olduğu, yakınan vekilinin 01.04.2010 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 Sayılı CYY. nın 237 ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan şikayetçi kurumun sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY. nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.