Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/78 K.2013/3238
Özet: Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi, 02.08.2012 tarihli kararının temyiz reddini 21.09.2012 tarihli ek kararla birlikte bozmuş, 19.02.2013 tarihli oybirliğiyle kararla sanığın karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığını ilan ederek kararı bozmaktadır.
Tebliğname No: 2 - 2012/295001
MAHKEMESİ: Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 02/08/2012
NUMARASI: 2007/295 (E) ve 2008/29 (K)
SUÇ: Karşılıksız Yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemece 02.08.2012 tarihinde verilen kararın temyize tabi kararlardan olduğu, kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin itiraz dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü gerekmekle temyiz isteminin reddine ilişkin 21.09.2012 tarih ve 2007/295 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkındaki cezanın tüm neticeleri ile birlikte ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK. nun 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 02/08/2012
NUMARASI: 2007/295 (E) ve 2008/29 (K)
SUÇ: Karşılıksız Yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemece 02.08.2012 tarihinde verilen kararın temyize tabi kararlardan olduğu, kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin itiraz dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü gerekmekle temyiz isteminin reddine ilişkin 21.09.2012 tarih ve 2007/295 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkındaki cezanın tüm neticeleri ile birlikte ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK. nun 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.