Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/34832 K.2014/31334
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d) bentlerinde yazılı olan diğer hak yoksunluklarının kararda ayrı ayrı gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “TCK'nun 53/1. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d” bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde sayılı haklardan sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d) bentlerinde yazılı olan diğer hak yoksunluklarının kararda ayrı ayrı gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “TCK'nun 53/1. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d” bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde sayılı haklardan sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.