Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/31958 K.2014/22933
Özet: Çocuk Mahkemesi, 2011 Hakkında 6217 sayılı Kanun ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa göre hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından dolayı mahkumiyet kararını kabul etti; çocuk müdafiinin temyiz isteği 5320 sayılı CMUK'nun 1409/317. maddesi uyarınca reddedilmiş ve ceza indirimleri için rıza talebi olmadığı gerekçesiyle hüküm onama işlemi tamamlanmıştır.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Müştekinin beyanına ve 28.12.2011 tarihli yakalama tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı suçlar nedeniyle kolluk tarafından yakalandığında, kendiliğinden suça konu eşyaların bir kısmını iade etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekinin rıza göstermesi halinde hakkında aynı Kanunun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği halde, müştekinin rızası sorulmadan doğrudan anılan hüküm uyarınca cezasında indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından, temyiz isteminin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Müştekinin beyanına ve 28.12.2011 tarihli yakalama tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı suçlar nedeniyle kolluk tarafından yakalandığında, kendiliğinden suça konu eşyaların bir kısmını iade etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekinin rıza göstermesi halinde hakkında aynı Kanunun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği halde, müştekinin rızası sorulmadan doğrudan anılan hüküm uyarınca cezasında indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından, temyiz isteminin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.