Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/21073 K.2013/29046
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın elektrik hırsızlığı, mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçlarından hükümlendirilmesi üzerine temyiz başvurularının geçerliliği ve bu kararların yeniden değerlendirilmesidir. (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçları için verilen cezaları iptal etti ve sanık hakkında yeni bir ceza verilmesine gerek olmadığını belirterek beraat kararı verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 26/07/2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan ikinci hüküm yok hükmünde olup ilk hükme karşı katılan vekili tarafından yapılan 17/02/2009 tarihli temyiz başvurusunun geçerli olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin, mühür bozma suçundan kurulan 16/02/2009 tarihli, karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 07/12/2012 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 16/02/2009 tarihli hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 07/12/2012 tarihli hükmün temyiz incelemesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi; gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 26/07/2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan ikinci hüküm yok hükmünde olup ilk hükme karşı katılan vekili tarafından yapılan 17/02/2009 tarihli temyiz başvurusunun geçerli olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin, mühür bozma suçundan kurulan 16/02/2009 tarihli, karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 07/12/2012 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 16/02/2009 tarihli hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 07/12/2012 tarihli hükmün temyiz incelemesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi; gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.