Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/20344 K.2014/8894
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı yasa ve Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 26. maddesine göre, işyeri dokunulmazlığının ihlalini ve hırsızlıkla, geceleyin işlenen mala zarar vermeyi içeren suçlamalara dayanarak 1.260,00 TL doğrudan adli para cezası veren hükmü onaylayıp, temyiz isteğini reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından ve somut olayda da doğrudan 1.260.00 TL adli para cezasına hükmedildiğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Oluş ve dosya içeriğine göre hırsızlık suçunun geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi ile uygulama yapılmaması ve yine iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun da geceleyin ve birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve aynı yasanın 119/1-c maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından ve somut olayda da doğrudan 1.260.00 TL adli para cezasına hükmedildiğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Oluş ve dosya içeriğine göre hırsızlık suçunun geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi ile uygulama yapılmaması ve yine iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun da geceleyin ve birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve aynı yasanın 119/1-c maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.