Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/15911 K.2013/26423
Özet: Uyuşmazlık, sanığın karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından hüküm giyilmesinin temyiz edilmesi konusudur; mahkeme, 6352 sayılı Kanun ve ilgili CMK hükümleri çerçevesinde bu kararları gözden geçirerek, hem mühür bozma hem de karşılıksız yararlanma suçlarına ilişkin verilen cezaların geçersiz olduğunu belirlemiştir. Sonuç olarak, mahkeme her iki kararı da bozarak sanığı beraat ettirmiş ve ceza verilmesine yer olmadığını hükmedmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kuruluan 20.04.2011 tarihli, 2010/283 E. Ve 2011/328 K. Sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2011 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 20.04.2011 tarihli, 2011/283 E. Ve 2011/328 K. Sayılı karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen mühür bozma suçu yönünden kurulan 28.09.2012 tarihli, 2012/757 Esas-2012/575 Karar sayılı ikinci kararın yok hükmünde olduğu belirlenerkek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 28.09.2012 tarihli, 2012/757 Esas- 2012/575 Karar sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tanzim etmiş olan sanık hakkında 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açılanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama gerektirmediğnden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. madesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kuruluan 20.04.2011 tarihli, 2010/283 E. Ve 2011/328 K. Sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2011 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 20.04.2011 tarihli, 2011/283 E. Ve 2011/328 K. Sayılı karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen mühür bozma suçu yönünden kurulan 28.09.2012 tarihli, 2012/757 Esas-2012/575 Karar sayılı ikinci kararın yok hükmünde olduğu belirlenerkek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 28.09.2012 tarihli, 2012/757 Esas- 2012/575 Karar sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tanzim etmiş olan sanık hakkında 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açılanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama gerektirmediğnden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. madesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.