Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/15550 K.2013/27010
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçlarından hüküm giyilmesi üzerine yapılan temyiz itirazlarıdır; mahkeme, 15.12.2011 tarihli mühür bozma kararı hukuken geçersiz sayarak onu bozmaktadır. Karar sonucunda sanık hem mühür bozma hem de karşılıksız yararlanma suçlarından beraat ettirilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 15.12.2011 tarihli, 537-975 sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2012 günlü iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan 09.11.2012 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 15.12.2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 09.11.2012 gün, 2012/709-762 sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında istem gibi CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 15.12.2011 tarihli, 537-975 sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2012 günlü iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan 09.11.2012 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 15.12.2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 09.11.2012 gün, 2012/709-762 sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında istem gibi CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.