Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14964 K.2014/4125
Özet: Uyuşmazlık, Sanık Oya ve Serpil’in hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararlarının temyizinde ortaya çıktı. Mahkeme, itirazların itiraza tabi olmadığını belirterek, sanıkların temyiz dilekçelerini reddederek mahkumiyet kararlarını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık Oya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2-Sanıklar Serpil ve Gülüşen hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Sanık Serpil' in, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın Cumuhuriyet Başsavcılığında 15/07/2009 tarihindeki ifadesinde belirttiği bilinen son adresi olan adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak muhatabın gösterilen adreste bilinmediğine dair şerh verilerek iade edilmesi üzerine, sanığın adres kayıt sistemindeki adresi tespit edilerek, Tebligat Kanunu'nun 23/8. maddesi uyarınca buna ilişkin kaydın tebligat evrakı üzerine yazılmasından sonra, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun Tebliğ İmkânsızlığı ve Tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında belirtildiği şekilde; “tebliğ memurunca tebliğ olunacak evrakın, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edilerek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmak suretiyle tebliği gerekirken, Tebligat Kanunun 35. maddesine göre kapıya yapıştırılmak suretiyle yapılan gerekçeli karar tebliği geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine verdiği 28/12/2011 tarihli dilekçesinin süresinde verilen geçerli bir temyiz dilekçesi olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye katılınmamıştır.;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık Oya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2-Sanıklar Serpil ve Gülüşen hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Sanık Serpil' in, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın Cumuhuriyet Başsavcılığında 15/07/2009 tarihindeki ifadesinde belirttiği bilinen son adresi olan adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak muhatabın gösterilen adreste bilinmediğine dair şerh verilerek iade edilmesi üzerine, sanığın adres kayıt sistemindeki adresi tespit edilerek, Tebligat Kanunu'nun 23/8. maddesi uyarınca buna ilişkin kaydın tebligat evrakı üzerine yazılmasından sonra, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun Tebliğ İmkânsızlığı ve Tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında belirtildiği şekilde; “tebliğ memurunca tebliğ olunacak evrakın, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edilerek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmak suretiyle tebliği gerekirken, Tebligat Kanunun 35. maddesine göre kapıya yapıştırılmak suretiyle yapılan gerekçeli karar tebliği geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine verdiği 28/12/2011 tarihli dilekçesinin süresinde verilen geçerli bir temyiz dilekçesi olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye katılınmamıştır.;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.