Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14460 K.2014/334
Özet: Temyiz incelenecek olarak, hakaret suçunda düşme kararı, 4320 sayılı Kanun suçunda mahkumiyet kararı “temyiz yasal faktörlerden dolayı geçerli olmadığı” gerekçesiyle reddedilirken, yaralama suçunda mahkumiyet kararı “temyiz itirazlarının yerinde olmadığı” belirlenerek onaylanmıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Ailenin korunmasına dair kanuna muhalefet, hakaret, yaralama
HÜKÜM: Düşme, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Hakaret suçundan verilen düşme ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanuna Muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,
Hakaret suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararını, vazgeçmeyi kabul eden sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından ve 4320 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Ailenin korunmasına dair kanuna muhalefet, hakaret, yaralama
HÜKÜM: Düşme, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Hakaret suçundan verilen düşme ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanuna Muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,
Hakaret suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararını, vazgeçmeyi kabul eden sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından ve 4320 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.