‹ Ana sayfa
Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/11910 K.2013/18288

Esas No: 2013/11910 · Karar No: 2013/18288 · Karar Tarihi: 03.07.2013
Özet: Uyuşmazlık, mahkeme tarafından “mühür bozma” ve “karşılıksız yararlanma” suçlarından kurulan iki ayrı hüküm üzerine temyiz başvurularının incelenmesiyle ilgiliydi; Mahkeme, 01/06/2011 tarihli mühür bozma kararı için ikinci kararın yok hükmünde olduğunu belirterek ilk kararı onaylarken, 30/11/2012 tarihli karşılıksız yararlanma kararı ise esastan inceleme yapılarak beraat kararıyla bozuldu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma, karşılıksız yararlanma

HÜKÜM: Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Mühür bozma suçundan kurulan 01/06/2011 tarihli, 2010/647 E. ve 2011/399 K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2012 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 01/06/2011 tarihli karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen mühür bozma suçu yönünden kurulan 30/11/2012 tarihli ikinci kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 30/11/2012 tarihli, 2012/980 E. ve 2012/1077 K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamadeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?