Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/30849 K.2013/2935
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçlarından kurulan beraat kararlarının temyiz itirazlarıyla ilgilidir; Mahkeme, temyiz süresini aşan ve ilgili suçlar için geçerli temyiz dilekçesi bulunmadığını belirterek, beraat kararlarını kesinleştirerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığını hükme bağlamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
30.06.2011 tarihli hükme karşı, katılan vekili tarafından sunulan 07.09.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinin, sadece sanık hakkında elektirik hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu, mühür bozma suçundan verilen beraat kararına yönelik herhangi bir temyiz itirazlarının olmadığı, bu nedenle hükmün temyiz edilmeksizin, 13.09.2011 tarihinde kesinleştiği ve iade üzerine mühür bozma suçundan kurulan herhangi bir hükmün olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan vekilinin 24.08.2011 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 31.08.2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
30.06.2011 tarihli hükme karşı, katılan vekili tarafından sunulan 07.09.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinin, sadece sanık hakkında elektirik hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu, mühür bozma suçundan verilen beraat kararına yönelik herhangi bir temyiz itirazlarının olmadığı, bu nedenle hükmün temyiz edilmeksizin, 13.09.2011 tarihinde kesinleştiği ve iade üzerine mühür bozma suçundan kurulan herhangi bir hükmün olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan vekilinin 24.08.2011 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 31.08.2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.