Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/30734 K.2013/22515
Özet: Uyuşmazlık konusu, hırsızlık suçundan mahkum edilen sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1 maddesinin “kendi altsoyu” üzerindeki velayet ve kayyımlık haklarından mahrum bırakılması kararının hukuka aykırı olup olmadığıdır. Mahkeme, ilgili hükmü bozup, mahkumiyetin infazı tamamlanana kadar yoksun bırakılacak hakları koruyarak kararı düzeltti ve onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yüze karşı 29/02/2012 tarihinde verilen kararın sanık tarafından 01/03/2012 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece 07/06/2012 tarih ve 2011/239-2012/70 sayılı ek karar ile “temyiz harcı yatırılmadığından temyiz talebinin reddine” karar verilmesi üzerine sanığın 14/06/2012 tarihinde tebliğ edilen ek karara karşı aynı tarihli dilekçesi ile temyiz harcını da yatırmak suretiyle red kararını temyiz ettiği belirlenerek; inceleme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 gün ve 2011/54-142 sayılı iptal kararının değindiği gerekçeler gözetilerek geçerliliğini sürdürdüğü kabul edildiğinden sanığın temyiz isteminin reddine dair 07/06/2012 tarih ve 2011/239-2012/70 sayılı ek kararın kaldırılarak 29/02/2012 tarihli hükmün yapılan incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yüze karşı 29/02/2012 tarihinde verilen kararın sanık tarafından 01/03/2012 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece 07/06/2012 tarih ve 2011/239-2012/70 sayılı ek karar ile “temyiz harcı yatırılmadığından temyiz talebinin reddine” karar verilmesi üzerine sanığın 14/06/2012 tarihinde tebliğ edilen ek karara karşı aynı tarihli dilekçesi ile temyiz harcını da yatırmak suretiyle red kararını temyiz ettiği belirlenerek; inceleme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 gün ve 2011/54-142 sayılı iptal kararının değindiği gerekçeler gözetilerek geçerliliğini sürdürdüğü kabul edildiğinden sanığın temyiz isteminin reddine dair 07/06/2012 tarih ve 2011/239-2012/70 sayılı ek kararın kaldırılarak 29/02/2012 tarihli hükmün yapılan incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.