Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/30023 K.2013/1130
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz başvurularının geçerliliği ve bu kararların iptaliyle ilgilidir; Mahkeme, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yapılan iade kararı sonrası mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünü hukuken geçersiz ilan ederek temyizi reddetti ve elektrik hırsızlığı suçundan kurulan beraat kararını da aynı gerekçelerle bozdurarak sanıklara ceza verilmesine yer olmadığını belirtti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-) Sanıklar hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 25.04.2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan Antalya ... Edaş vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA
2-) Sanıklar hakkında elektrik hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanıklar hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi, bozmayı gerektirmiş, katılan Antalya ... Edaş vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA),
Bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri gereğince sanıklar hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 28/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-) Sanıklar hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 25.04.2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan Antalya ... Edaş vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA
2-) Sanıklar hakkında elektrik hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanıklar hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi, bozmayı gerektirmiş, katılan Antalya ... Edaş vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA),
Bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri gereğince sanıklar hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 28/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.