Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/2808 K.2013/26941
Özet: Uyuşmazlık konusu, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan dolayı sanığın sabıkası ve infaz rejimi ile ilgili yasal uygulamaların uygunluğudur. Mahkeme, sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar koşullu salıverilme tarihine kadar velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksun bırakılmasına karar vererek hükmü onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Hükümde sanığın sabıkasına konu, “İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.10.2008 gün 2008/1302 esas, 2008/1285 karar sayılı ilamı ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan verilen; 500 ve 100 TL adli para cezalarının, miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince karar tarihinde kesin nitelikte olduğu ve aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gibi adli sicil kaydında tekerrür uygulanma koşullarını taşıyan başkaca bir sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi ve sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrürle ilgili 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Hükümde sanığın sabıkasına konu, “İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.10.2008 gün 2008/1302 esas, 2008/1285 karar sayılı ilamı ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan verilen; 500 ve 100 TL adli para cezalarının, miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince karar tarihinde kesin nitelikte olduğu ve aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gibi adli sicil kaydında tekerrür uygulanma koşullarını taşıyan başkaca bir sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi ve sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrürle ilgili 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.