Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27687 K.2013/289
Özet: Mahkeme, 21.07.2004 tarihli 5219 Sayılı Kanun çerçevesinde mala zarar verme suçundan hükmün temyizi mümkün olmadığını, 15.07.2005 tarihli 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası uyarınca uzlaştırma yapılmasının gerekliliğini göz ardı etmesinin ve 5271 sayılı CYY’nın 253/254 maddelerine aykırı davrandığını belirterek, sanığın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı suçlarından mahkumiyet kararı üzerinde temyiz itirazlarını kabul & bozma kararını onaya kavuşturdu.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Sanığın arkadaşları ile birlikte şikayetçinin iş yerinden çaldıkları mallarla yakalanması nedeniyle malların şikayetçiye teslim edildiğinin anlaşılmasına göre rızai iade olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları terinde görülmemiştir. Ancak,
Suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının, 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve 5271 sayılı CYY.nın 253 ve 254. maddelerine göre uzlaştırma işlemi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Sanığın arkadaşları ile birlikte şikayetçinin iş yerinden çaldıkları mallarla yakalanması nedeniyle malların şikayetçiye teslim edildiğinin anlaşılmasına göre rızai iade olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları terinde görülmemiştir. Ancak,
Suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının, 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve 5271 sayılı CYY.nın 253 ve 254. maddelerine göre uzlaştırma işlemi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.