Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/26460 K.2013/21531
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrası kapsamında velayet, vesayet ve kayyımlık haklarının yoksun bırakılması nedeniyle hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasıyla ilgili temyiz itirazlarıdır. (2) Mahkeme, sanıkların bu haklardan mahrum bırakılmasının 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereği bozulmasını ve hükümlerin 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin ilgili fıkralarına uygun olarak düzeltilip onaylanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ...'ın, 03.01.2011 tarihinde ... olduğu dilekçesinde, CMK'nun 102. maddesinde yararlanmak istediği, değerlendirilmişse de; Sanık ...'nın temyiz konusu dava dosyasındaki suç nedeniyle tutuklanmadığı, anlaşılmakla, tahliye talebinin REDDİNE,
2-Sanık ...'nin, adli sicil kaydında görülen ilamlardan, en ağırı olan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/626 esas, 2007/362 karar sayılı, 30.05.2007 kesinleşme tarihli ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/719 esas, 2007/639 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ...'ın, 03.01.2011 tarihinde ... olduğu dilekçesinde, CMK'nun 102. maddesinde yararlanmak istediği, değerlendirilmişse de; Sanık ...'nın temyiz konusu dava dosyasındaki suç nedeniyle tutuklanmadığı, anlaşılmakla, tahliye talebinin REDDİNE,
2-Sanık ...'nin, adli sicil kaydında görülen ilamlardan, en ağırı olan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/626 esas, 2007/362 karar sayılı, 30.05.2007 kesinleşme tarihli ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/719 esas, 2007/639 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.