Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24427 K.2012/43681
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hırsızlık ve sahtecilik suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararıdır; Mahkeme, temyiz sürecinde hatalı kararın olduğunu belirterek, hem sahtecilik hem de hırsızlık hükmünü bozup yeni bir karar vermeye karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, Mühürde Sahtecilik, Resmi Evrakta Sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında, üzerine atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yolunun açık olduğu; böylelikle, sanığın bu kararlara karşı verdiği 04.04.2011 tarihli itiraz dilekçesinin, merciinde yanılgıya düşülerek verilen bir temyiz dilekçesi niteliğinde olduğu;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, 31.08.2010 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi üzerine 04.04.2011 tarihli temyiz istemi yasal süreden sonra ise de; dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesi gereğince kararda yasa yolunun ve yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, yasa yolunun ve yasa yolu süresi ile başlangıcının kararda belirtilmemiş olması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu;
Kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında, mühürde sahtecilik ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın, çalıntı araç plakası kullanmak ve bu araç plakasına göre sahte ruhsat düzenlemek biçimindeki eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 333/1 ve 350/1. maddelerinde tanımlanan sahtecilik suçları için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 202/2, 204/1. ve 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suç tarihi ile inceleme tarihi arasında, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunduğu anlaşılmakla, hükümlerin BOZULMASINA, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, Mühürde Sahtecilik, Resmi Evrakta Sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında, üzerine atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yolunun açık olduğu; böylelikle, sanığın bu kararlara karşı verdiği 04.04.2011 tarihli itiraz dilekçesinin, merciinde yanılgıya düşülerek verilen bir temyiz dilekçesi niteliğinde olduğu;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, 31.08.2010 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi üzerine 04.04.2011 tarihli temyiz istemi yasal süreden sonra ise de; dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesi gereğince kararda yasa yolunun ve yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, yasa yolunun ve yasa yolu süresi ile başlangıcının kararda belirtilmemiş olması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu;
Kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında, mühürde sahtecilik ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın, çalıntı araç plakası kullanmak ve bu araç plakasına göre sahte ruhsat düzenlemek biçimindeki eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 333/1 ve 350/1. maddelerinde tanımlanan sahtecilik suçları için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 202/2, 204/1. ve 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suç tarihi ile inceleme tarihi arasında, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunduğu anlaşılmakla, hükümlerin BOZULMASINA, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.