Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/24775 K.2011/33667
Hakaret ve basit tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun 125/1, 62, 106/1-2. cümle, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 ve 500,00 ... lirası adli para cezalan ile cezalandırılmasına dair (...) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/04/2011 tarihli ve 2010/907 esas, 2011/574 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22.07.2011 gün ve 2011/9430/39788 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2011 gün ve 2011/260882 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10/03/2010 tarihli ve 2010/6200 esas, 2010/7348 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi ile 106/1-2. cümlesinde, hapis ve adli para cezalarının seçimlik ceza olarak öngörülmüş olması karcısında, bu suçlardan dolayı yapılan yargılamada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesinin uygulanamayacağı, sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, savunma ... kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesine isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükmolunan cezaların miktar ve nev'i itibariyle karar kesin ise de; yokluğunda verilen hükmün sanık müdafiine tebliğ edilmediği ve bu itibarla usulen kesinleşmediği belirlenmekle, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, sanık müdafiine gerekçeli karar tebliğ edildikten ve karar kesinleştikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, henüz kesinleşmemiş olan karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10/03/2010 tarihli ve 2010/6200 esas, 2010/7348 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi ile 106/1-2. cümlesinde, hapis ve adli para cezalarının seçimlik ceza olarak öngörülmüş olması karcısında, bu suçlardan dolayı yapılan yargılamada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesinin uygulanamayacağı, sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, savunma ... kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesine isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükmolunan cezaların miktar ve nev'i itibariyle karar kesin ise de; yokluğunda verilen hükmün sanık müdafiine tebliğ edilmediği ve bu itibarla usulen kesinleşmediği belirlenmekle, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, sanık müdafiine gerekçeli karar tebliğ edildikten ve karar kesinleştikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, henüz kesinleşmemiş olan karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.