Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/21200 K.2013/134
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz taleplerinin kabul edilip edilmeyeceği konusundaki karardır; Mahkeme, 5219 Sayılı Kanun ve 1412 Sayılı CMUK çerçevesinde hakaret temyizlerini reddederek, tehdit temyizlerine ise açıklanmasının geri bırakılmasına karar vererek mahkumiyet hükümlerini bozmamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret, Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hakaret suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıklar ... ve ...’ın temyiz isteklerinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanların yüklenen tehdit suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı gibi herhangi bir tazminat isteminin de olmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız oldukları anlaşılan sanıklar hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanıkların katılanların uğramış olduğu zararları gidermediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret, Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hakaret suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıklar ... ve ...’ın temyiz isteklerinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanların yüklenen tehdit suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı gibi herhangi bir tazminat isteminin de olmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız oldukları anlaşılan sanıklar hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanıkların katılanların uğramış olduğu zararları gidermediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.