Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/2236 K.2010/3888
Özet: Uyuşmazlık, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle hakaret suçu için hapis cezasının infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanıp uygulanmayacağı konusundaki yargı kararına ilişkin; Mahkeme, sanığın tekerrüre esas mahkumiyetini dikkate alarak hapis cezasını infaz rejimine göre çektirip ardından denetimli serbestlik tedbirine geçilmesi gerektiğini belirleyerek hükmü onayladı.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Birden fazla kişiye tek bir fiil ile hakaret eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılmaması ve Bayramiç Sulh Ceza Mahkemesi’nin 13.09.2000 tarih, 2000/133-282 esas-karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan verilen ve 07.11.2002 tarihinde kesinleşen tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 3. fıkrası göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ve adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunması zorunlu olduğundan tebliğnamedeki sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun
125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezası uygulanmasının gerekçesinin gösterilmediğine ilişkin bozma görüşüne ve aynı kanun maddesi uyarınca alt sınırdan hapis cezası tayin edilirken gösterilen suçun işleniş şekline ilişkin gerekçe yeterli olduğu gibi, aleyhe temyizde bulunmadığından temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesindeki ölçütlerin esas alınmadığına ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün (ONANMASINA), 15/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Birden fazla kişiye tek bir fiil ile hakaret eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılmaması ve Bayramiç Sulh Ceza Mahkemesi’nin 13.09.2000 tarih, 2000/133-282 esas-karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan verilen ve 07.11.2002 tarihinde kesinleşen tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 3. fıkrası göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ve adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunması zorunlu olduğundan tebliğnamedeki sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun
125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezası uygulanmasının gerekçesinin gösterilmediğine ilişkin bozma görüşüne ve aynı kanun maddesi uyarınca alt sınırdan hapis cezası tayin edilirken gösterilen suçun işleniş şekline ilişkin gerekçe yeterli olduğu gibi, aleyhe temyizde bulunmadığından temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesindeki ölçütlerin esas alınmadığına ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün (ONANMASINA), 15/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.