Yargıtay 19. Hukuk Dairesi İcra ve İflas Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/3263 K.2012/4436
Özet: Savcı vekili tarafından gelen temyiz isteği, 2012/3263 E. ve 2012/4436 K. davasında 700 TL tutarının 03.01.2012 tarihli kararın 5219 Sayılı Kanun değişikliği ve Ek‑Madde 4’teki yeniden değerleme oranı nedeniyle kesin olduğu gerekçesiyle, Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının Reddine, peşin harcın iadesine karar verdi.
Davacı ... vek. Av.... ile davalı ... vek. Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.01.2012 gün ve 465-2 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- KARAR -
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için 1.690 TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın 700 TL olması nedeniyle 03.01.2012 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
- KARAR -
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için 1.690 TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın 700 TL olması nedeniyle 03.01.2012 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.