Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1152 K.2019/13005
Özet: (1) Uyuşmazlık, 2019/13005 K. sayılı temyiz dilekçesi ile Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2918 sayılı Kanuna Aykırılık suçlaması sonucu mahkumiyet kararıdır. (2) Mahkeme, temyiz dilekçesinde belirtilen delillerin yetersizliğini, adli para cezasının yanı sıra hapis cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrilebildiğine dair kanun farkında olmadığını ve bu geçici kararın kanuna aykırı olduğunu belirterek davayı bozmak ve işleme bırakmak için karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 2918 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan 17.07.2013 tarihli tutanakta sanığın imzasının bulunmadığı ve aşamalarda atılı suçlamayı inkar ettiğinin anlaşılması karşısında, tutanakta imzaları bulunan kolluk görevlilerinden kanaate yeterli olacak sayıda tutanak mümziinin tanık sıfatı ile beyanları alınmadan eksik kovuşturma ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre;
1- Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu 21.04.1998 tarihli belge uyarınca ileri derecede antisosyal kişilik bozukluğu teşhisi nedeniyle askerliğe elverişli olmadığının belirtildiğinin görülmesi karşısında, suç tarihinde TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanık hakkındaki hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılması,
3-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: 2918 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan 17.07.2013 tarihli tutanakta sanığın imzasının bulunmadığı ve aşamalarda atılı suçlamayı inkar ettiğinin anlaşılması karşısında, tutanakta imzaları bulunan kolluk görevlilerinden kanaate yeterli olacak sayıda tutanak mümziinin tanık sıfatı ile beyanları alınmadan eksik kovuşturma ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre;
1- Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu 21.04.1998 tarihli belge uyarınca ileri derecede antisosyal kişilik bozukluğu teşhisi nedeniyle askerliğe elverişli olmadığının belirtildiğinin görülmesi karşısında, suç tarihinde TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanık hakkındaki hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılması,
3-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.