Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3140 K.2018/5329
Özet: Uyuşmazlık, borçlunun 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca ödeme şartını ihlal etmesiyle ilgili taahhüt tutanakındaki faiz miktarının yanlış hesaplanmasından kaynaklanmaktadır. Mahkeme, bu nedenle 2004 sayılı Kanun ve Ceza Muhakemesi Kanunu’ya göre kararın bozulmasına karar vererek, sanık üzerine işletilen tazyik hapsini kaldırmıştır.
Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'nin 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 27/07/2017 tarihli ve 2017/949 Esas, 2017/2111 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/03/2018 gün ve 94660652-105-07-1550- 2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/04/2018 gün ve KYB.2018/30883 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, 21/03/2017 tarihli taahhütnamede 21/03/2017 tarihinden 21/12/2017 tarihine kadar işleyecek faiz miktarı 1.365,67 Türk lirası olarak belirtilmiş ise de; son ödeme tarihinin 21/07/2017 tarihinde olduğu gözetilmeden bu tarihin 21/12/2017 tarihli olduğu kabul edilerek işleyecek faiz miktarının yanlış hesaplandığı, bu nedenle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 27/07/2017 tarihli ve 2017/949 Esas, 2017/2111 Karar sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, 21/03/2017 tarihli taahhütnamede 21/03/2017 tarihinden 21/12/2017 tarihine kadar işleyecek faiz miktarı 1.365,67 Türk lirası olarak belirtilmiş ise de; son ödeme tarihinin 21/07/2017 tarihinde olduğu gözetilmeden bu tarihin 21/12/2017 tarihli olduğu kabul edilerek işleyecek faiz miktarının yanlış hesaplandığı, bu nedenle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 27/07/2017 tarihli ve 2017/949 Esas, 2017/2111 Karar sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.