Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5558 K.2018/330
Özet: (1) Sanık, 5846 Sayılı Kanuna aykırı davranış nedeniyle hapis cezası çeken bir suçla ilgili asliye ceza mahkemesinde temyiz başvurusu yaptı; (2) Mahkeme, sanığın suçun işlendiğini kanıtlayan delilleri ve yasal tescilleri kabul ederek temyiz talebini reddetti ve 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle hapis cezasının onaylandığına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin 11.03.2015 gün ve aynı sayılı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı ile Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.06.2013 gün ve 2015/310 d.iş sayılı kararı kaldırılarak, 30.09.2014 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır" hükmüne aykırı olarak yokluğunda verilen kararın sanığın tebliğ tarihinde asker olmasına rağmen sanığın en son bildirdiği adreste bulunan ablasına 02/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından, 7201 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca yapılan tebligat işlemi geçersiz olup öğrenme üzerine sanığın hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi hususu hükmün kanuni sonucu olup, infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin 11.03.2015 gün ve aynı sayılı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı ile Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.06.2013 gün ve 2015/310 d.iş sayılı kararı kaldırılarak, 30.09.2014 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır" hükmüne aykırı olarak yokluğunda verilen kararın sanığın tebliğ tarihinde asker olmasına rağmen sanığın en son bildirdiği adreste bulunan ablasına 02/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından, 7201 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca yapılan tebligat işlemi geçersiz olup öğrenme üzerine sanığın hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi hususu hükmün kanuni sonucu olup, infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.