Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/664 K.2015/810
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, 6831 sayılı Kanuna Aykırılık suçlamasıyla ilgili sanığın hapis cezası ve uygulanan cezai indirimlerin/artanların hukuka uygunluğu; (2) Mahkeme, temyiz gerekçelerinin geçerli bulunmadığını kabul ederek kararın bozulmasına karar verdi ve dosyayı esas mahkemeye gönderdi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda 6831 sayılı Kanunun 91/1-2. cümlesi uygulanmadığı halde gerekçeli kararda bu hüküm uygulanarak cezada indirim yapılmasına karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,
2) Sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesine göre temel ceza belirlendikten sonra, 91/1-2. cümle ile cezadan indirim yapılması ve daha sonra 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması yerine, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılarak sanığa 1 gün karşılığı adli para cezasının fazla tayini,
3) 5327 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan ve engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olmasına göre 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine muhalefet edilmesi,
5) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması, güvenlik tedbiri olan müsaderenin mahkumiyet hükmünün sonucu olması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda 6831 sayılı Kanunun 91/1-2. cümlesi uygulanmadığı halde gerekçeli kararda bu hüküm uygulanarak cezada indirim yapılmasına karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,
2) Sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesine göre temel ceza belirlendikten sonra, 91/1-2. cümle ile cezadan indirim yapılması ve daha sonra 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması yerine, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılarak sanığa 1 gün karşılığı adli para cezasının fazla tayini,
3) 5327 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan ve engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olmasına göre 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine muhalefet edilmesi,
5) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması, güvenlik tedbiri olan müsaderenin mahkumiyet hükmünün sonucu olması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.