Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/5817 K.2015/8282
Özet: Uyuşmazlık: Yerel mahkemece verilen 5846 sayılı kanuna aykırılık suçuna ilişkin kararın temyiz edilmesi; mahkeme, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini, dosya birleştirme, bandrol yükümlülüğü, TCK 43/1 ve 53. maddelerinin uygulanması ve adli para cezasının hesaplanması gibi hususları inceleyerek, kararın yanlış olduğunu bulmuştur. Mahkeme kararı: 2011/681 esasıyla ilgili dosyanın birleştirildiği, 2014/171 kararıyla ilgili yeniden değerlendirme yapılması gerektiği, 52/2 maddesinin yanlış gösterildiği ve 1412 sayılı CMUK 321. maddesi uyarınca kararın bozulması, esas/hüküm mahkemesine dosyanı
Tebliğname No: 7 - 2012/168120
MAHKEMESİ: Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 27/04/2012
NUMARASI: 2011/656 (E) ve 2012/513 (K) SUÇ: 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/681 Esas numaralı dosyasının iş bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği halde birleştirilen dosya hakkında verilmemesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; sanık hakkında benzer eylem nedeniyle açılan yukarıda anılan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; Anılan dosya incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu, 2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, 3-Sanığa verilen gün karşılığı adli para cezasının 1 gününün 20-TL'den hesabı sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK'nın 52/2. olarak gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 27/04/2012
NUMARASI: 2011/656 (E) ve 2012/513 (K) SUÇ: 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/681 Esas numaralı dosyasının iş bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği halde birleştirilen dosya hakkında verilmemesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; sanık hakkında benzer eylem nedeniyle açılan yukarıda anılan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; Anılan dosya incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu, 2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, 3-Sanığa verilen gün karşılığı adli para cezasının 1 gününün 20-TL'den hesabı sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK'nın 52/2. olarak gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.