Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2239 K.2019/6402
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın yaşadığı olayda hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını içeren, tanık beyanları ve delillerle ilgili olarak yargı yetkisindeki eksik gerekçelerle ilgili. (2) Mahkeme, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetini onayladı, ancak suç tarihlerinde yürürlükte olmayan hükümler nedeniyle bazı cezaların ve hükümlerin geri bırakılmasını talep etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1) Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemesi, olay yerinde bulunan infaz koruma memuru olan tanıklar ... ile ...’nın sanığın hakaret ettiğini duymadıklarını beyan etmeleri, mağdur ...’in ise sanığın kendisine “evini biliyorum, seninle dışarıda görüşeceğiz” dediği şeklindeki beyanı karşısında; sanığın sinkaflı küfür ederek hakaret ettiğine dair şüpheden uzak, kesin ve somut delillerin nelerden ibaret olduğu CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle atılı hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2) Kabule göre de,
a- Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine 1 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi,
b- Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve mahkumiyet kararı verilen diğer sanıklar ile birlikte işlendiği kabul edilmesine karşın, TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,
c- 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecindeki gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşması sebebiyle cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “daha önceden başka bir suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
d- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesi, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1) Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemesi, olay yerinde bulunan infaz koruma memuru olan tanıklar ... ile ...’nın sanığın hakaret ettiğini duymadıklarını beyan etmeleri, mağdur ...’in ise sanığın kendisine “evini biliyorum, seninle dışarıda görüşeceğiz” dediği şeklindeki beyanı karşısında; sanığın sinkaflı küfür ederek hakaret ettiğine dair şüpheden uzak, kesin ve somut delillerin nelerden ibaret olduğu CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle atılı hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2) Kabule göre de,
a- Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine 1 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi,
b- Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve mahkumiyet kararı verilen diğer sanıklar ile birlikte işlendiği kabul edilmesine karşın, TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,
c- 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecindeki gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşması sebebiyle cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “daha önceden başka bir suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
d- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesi, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.