Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/9431 K.2018/7058
Özet: 1. Sanık, yaralama ve hakaret suçlarından şikayetli olarak, önceki mahkeme kararının reddi ve hakaret hükmünün karara getirilen “ceza verilmesinden vazgeçilmesine” kararının kanuna aykırı olduğunu iddia etti. 2. Asliye Ceza Mahkemesi, birinci iddianın temyiz edilesiz olduğunu, ikinci iddianın ise “ceza verilmesine yer olmadığı” hükmüyle düzeltilerek “ceza verilmesinden vazgeçilmesine” ibaresinin kaldırılmasını ve “ceza verilmesine yer olmadığına” hükmünün eklenmesini onaylayarak kararını revize etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Basit yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, ceza verilmesinden vazgeçilmesine KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyiz dilekçesinin sanık sıfatıyla verildiği belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 1- Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanık ...’un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı”na karar verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, hakaret suçundan kurulan hükümde "… maddesi gereğince ceza verilmesinden vazgeçilmesine" ibareleri çıkarılarak yerine " ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Basit yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, ceza verilmesinden vazgeçilmesine KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyiz dilekçesinin sanık sıfatıyla verildiği belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 1- Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanık ...’un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı”na karar verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, hakaret suçundan kurulan hükümde "… maddesi gereğince ceza verilmesinden vazgeçilmesine" ibareleri çıkarılarak yerine " ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.