Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/10929 K.2018/15938
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, karşılıklı hakaret suçundan verilen ‘ceza verilmesine yer olmadığına’ kararının ‘ceza vermekten vazgeçilmesine’ ifadesini düzelterek aynen ‘ceza verilmesine yer olmadığına’ hükmünü onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında karşılıklı hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararının temyizinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Karşılıklı hakaret eylemleri yönünden, TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan ...’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de; bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının, tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından “... maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” ifadesinin çıkarılarak yerine “ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında karşılıklı hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararının temyizinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Karşılıklı hakaret eylemleri yönünden, TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan ...’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de; bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının, tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından “... maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” ifadesinin çıkarılarak yerine “ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.