Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/4451 K.2015/4646
Özet: Sunulan temyiz başvurusunun, 18. Ceza Dairesi’nin 2015/4451 E. kararında yer alan “ceza verilmesine yer olmadığına” teyyar olunmasıyla ve 129/3 madde uyarınca “ceza verilmesine vazgeçilmesine” ifadelerinin yerini CMK’nın 223/4 maddesiyle doldurulup, bu hatanın yeniden duruşma gerektirmeden düzeltilebileceği gerekçesiyle, Mahkeme'nin 07.09.2015 tarihinde oy birliğiyle kararlarını kabuletili onamıyla revize edildi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesinden vazgeçilmesine
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca, ceza tayin edilmeden doğrudan "ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, ceza uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası ile, TCK’nın 129/3. maddesi gereğince “ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine CMK’nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesinden vazgeçilmesine
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca, ceza tayin edilmeden doğrudan "ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, ceza uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası ile, TCK’nın 129/3. maddesi gereğince “ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine CMK’nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.