Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/25851 K.2016/7282
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçuna karışan sanıya tek mahkumiyet kararı kabul etti ancak, aynı eylemle iki mağdurun da söz konusu olduğuna dair kanıtla, TCK 43/2 maddesine göre artırım yapılması gerektiğini belirterek, hükümleri bozma ve yargılamayı esas mahkemeye gönderme kararı aldı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İş ve çalışma hürriyetinin ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın karar tarihinde vasisi olmayan kişiye yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle, sonrasında vasi olarak atanan kişiye ve sanığa yapılan tebligattan sonra süresinde temyiz başvurusu yapıldığı ve bu suretle temyizin geçerli olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçun, aynı olay kapsamında ve aynı eylemle her iki mağdura yönelik olarak işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ... ve vasisinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: İş ve çalışma hürriyetinin ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın karar tarihinde vasisi olmayan kişiye yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle, sonrasında vasi olarak atanan kişiye ve sanığa yapılan tebligattan sonra süresinde temyiz başvurusu yapıldığı ve bu suretle temyizin geçerli olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçun, aynı olay kapsamında ve aynı eylemle her iki mağdura yönelik olarak işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ... ve vasisinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.