Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23814 K.2016/10198
Özet: Mahkeme, şikayetçinin fuhuşa teşvik yöneliminde bulunma suçunu kabul edip mahkumiyet kararını bozma yetkisini kullanarak, 1412 sayılı CMUK'ya göre yeniden yargılamaya gönderdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 227/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
2- Kabule göre,
a- Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurun fuhuş yapmasına aracılık ettiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanık hakkında hüküm kurulurken temel hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçelerle adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi,
c- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 227/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
2- Kabule göre,
a- Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurun fuhuş yapmasına aracılık ettiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanık hakkında hüküm kurulurken temel hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçelerle adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi,
c- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.