Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7804 K.2019/8846
Özet: Uyuşmazlık: Sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yargılandığı ve ilgili hükümlerin temyiz edildiği bir ceza davasıdır. Mahkeme, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını kabul ederek mahkumiyet kararı vermiş, ancak temyiz sürecinde belirli kararların iptal edilmesiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanığın savunmaları, müştekinin beyanı ve olay yeri inceleme raporu birlikte değerlendiğirildiğinde, sanığın kapı camını kırdıktan sonra kapının arkasında bulunan ve haksız yere ele geçirilen anahtar ile kapıyı açtığının tespit edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 142/2-d maddesi uygulanması gerekirken TCK’nun 142/2-h maddesi hükümlerinin uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararı ile 2012/13-1444 Esas ve 2013/305 Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınması gereken Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/38 Esas ve 2010/95 Karar sayılı ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamışır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Müştekinin olaydan bir hafta sonra zararının 670,00 TL’lik kısmının karşılandığını ve TCK’nun 168/4. maddesinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan etmiş olmasına rağmen, giderilen zararına ilişkin hırsızlık veya mala zarar verme suçuna ilişkin bir ayrım yapmamış olması karşısında; sanık hakkında TCK’nun 168/4. maddesi yollamasıyla TCK’nun 168/1. maddesi hükümlerinin tartışılmaması,
2) Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınması gereken Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/38 Esas ve 2010/95 Karar sayılı ilamın kararda gösterilmemesi,
3) T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanığın savunmaları, müştekinin beyanı ve olay yeri inceleme raporu birlikte değerlendiğirildiğinde, sanığın kapı camını kırdıktan sonra kapının arkasında bulunan ve haksız yere ele geçirilen anahtar ile kapıyı açtığının tespit edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 142/2-d maddesi uygulanması gerekirken TCK’nun 142/2-h maddesi hükümlerinin uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararı ile 2012/13-1444 Esas ve 2013/305 Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınması gereken Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/38 Esas ve 2010/95 Karar sayılı ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamışır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Müştekinin olaydan bir hafta sonra zararının 670,00 TL’lik kısmının karşılandığını ve TCK’nun 168/4. maddesinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan etmiş olmasına rağmen, giderilen zararına ilişkin hırsızlık veya mala zarar verme suçuna ilişkin bir ayrım yapmamış olması karşısında; sanık hakkında TCK’nun 168/4. maddesi yollamasıyla TCK’nun 168/1. maddesi hükümlerinin tartışılmaması,
2) Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınması gereken Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/38 Esas ve 2010/95 Karar sayılı ilamın kararda gösterilmemesi,
3) T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.