Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7679 K.2019/8714
Özet: (1) Sanık hırsızlık suçundan mahkum edildiği 5 yıl hapis cezası, 143/1. maddeye göre artışla 7 yıl 6 ay hâline gelmeye ötesinde hesap hatası sonucu 10 yıl hapis cezasına hükmetildi; temyizde hatalar, cezanın indirimine ilişkin usulsüzlükler ve en son iki yasal iyileştirici kararın uygulanmaması açığa çıktı. (2) Mahkeme, bakımından kabul edilen temyiz gerekçelerini değerlendirdikten sonra, TCK 143/1. maddesindeki artırım hatasını düzeltip, ceza miktarını 7 yıl 6 ay hapis olarak yeniden belirleyerek kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel ceza 5 yıl hapis cezası belirlendikten sonra, TCK'nun 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılırken cezanın 7 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
2-Sanığın, müştekinin iş yerinden çaldığı yazarkasa ve sadaka kutusunun, atılmış vaziyette yol kenarında bulunması ve hırsızlık konusu 80,00 TL’yi müştekiye teslim etmediği, kolluk tarafından yakalanarak teslim edildiği halde, müştekinin zararının giderildiği gerekçe gösterilerek sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ile indirim yapılması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel ceza 5 yıl hapis cezası belirlendikten sonra, TCK'nun 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılırken cezanın 7 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
2-Sanığın, müştekinin iş yerinden çaldığı yazarkasa ve sadaka kutusunun, atılmış vaziyette yol kenarında bulunması ve hırsızlık konusu 80,00 TL’yi müştekiye teslim etmediği, kolluk tarafından yakalanarak teslim edildiği halde, müştekinin zararının giderildiği gerekçe gösterilerek sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ile indirim yapılması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.