Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7652 K.2019/9757
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların sulama kooperatifine ait içme suyu trafosunu hırsızlıkla ele geçirdiği ve buna bağlı olarak mala zarar vermiş olmasından kaynaklanmaktadır; mahkeme, suçun sorumluluğunun sanıklar üzerinde bulunduğunu kabul ederek hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararını vermiştir. Ayrıca, yargılama giderlerinin ücretlendirilmesi, müsadere kararının yazılı yoluyla verilmesi ve benzeri usul hatalarının düzeltilerek kararın onaylanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
Sulama kooperatifine ait içme suyu trafosunun kamunun yararlanmasına tahsis edilmiş eşya olması karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a ve 152/1-a maddelerine uyduğuna dair mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin ne şekilde tahsil edileceğinin hükümde belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
2-Suçta kullanılan 03 EC 461 plakalı aracın TCK'nun 55/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmişse de; TCK'nun 55/1-son cümlesi uyarınca müsadere kararı verilebilmesi için suça konu kazanç veya eşyanın mağdura iade edilememesi gerektiğine ilişkin düzenlemeye ve dosyadaki mevcut delil durumuna göre, müsadereye konu aracın, araç maliki olan ...'a iadesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-Sanıkların tekerrüre esas alınan sabıkalarına ilişkin ilamlarının kararda belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Neden oldukları yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline" cümlesinin eklenmesi, hükümden suçta kullanılan aracın müsaderesine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Suçta kullanılan 03 EC 461 plakalı aracın araç maliki olan ...'a iadesine" cümlesinin eklenmesi, yine T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ve hüküm fıkralarına "Sanık ... hakkında Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/131 Esas ve 2005/309 Karar sayılı 19.09.2006 kesinleşme tarihli 5237 sayılı TCK'nun 149/1. maddesi gereği hükmedilen 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin ilamının ve sanık ... hakkında Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/251 Esas ve 2012/484 Karar sayılı 15.05.2012 kesinleşme tarihli 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b maddesi gereği hükmedilen 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrür uygulamasına esas alınmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
Sulama kooperatifine ait içme suyu trafosunun kamunun yararlanmasına tahsis edilmiş eşya olması karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a ve 152/1-a maddelerine uyduğuna dair mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin ne şekilde tahsil edileceğinin hükümde belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
2-Suçta kullanılan 03 EC 461 plakalı aracın TCK'nun 55/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmişse de; TCK'nun 55/1-son cümlesi uyarınca müsadere kararı verilebilmesi için suça konu kazanç veya eşyanın mağdura iade edilememesi gerektiğine ilişkin düzenlemeye ve dosyadaki mevcut delil durumuna göre, müsadereye konu aracın, araç maliki olan ...'a iadesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-Sanıkların tekerrüre esas alınan sabıkalarına ilişkin ilamlarının kararda belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Neden oldukları yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline" cümlesinin eklenmesi, hükümden suçta kullanılan aracın müsaderesine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Suçta kullanılan 03 EC 461 plakalı aracın araç maliki olan ...'a iadesine" cümlesinin eklenmesi, yine T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ve hüküm fıkralarına "Sanık ... hakkında Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/131 Esas ve 2005/309 Karar sayılı 19.09.2006 kesinleşme tarihli 5237 sayılı TCK'nun 149/1. maddesi gereği hükmedilen 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin ilamının ve sanık ... hakkında Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/251 Esas ve 2012/484 Karar sayılı 15.05.2012 kesinleşme tarihli 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b maddesi gereği hükmedilen 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrür uygulamasına esas alınmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.