Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2191 K.2019/4898
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 24.10.2013 ve 30.11.2013 tarihleri arasında camiye girerek para çalan sanığı TCK’nın 43. maddesi uyarınca mahkum etti ve Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 ve 2015/85 kararlarında TCK’nın 53. maddesi (1)(b) kapsamında iptal gerekçesini yeterli saymadığı için hükmü bozmadı; temyiz sonucu mahkeme, aynı kararını 08.04.2019’da oy birliğiyle onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
08.01.2014 tarihli emniyet tarafından düzenlenen CD temin etme ve izleme tutanağından sanık ...'in 24.10.2013 ve 30.11.2013 tarihlerinde suçun işlendiği camiye girerek yardım kutusundan para çaldığının anlaşıldığı, tanıklar ... ve ...'in kamera kaydında birden fazla kere gördükleri kişinin sanık olduğunu Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdikleri ifadelerde beyan ettiklerinin tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulaması yerinde olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
08.01.2014 tarihli emniyet tarafından düzenlenen CD temin etme ve izleme tutanağından sanık ...'in 24.10.2013 ve 30.11.2013 tarihlerinde suçun işlendiği camiye girerek yardım kutusundan para çaldığının anlaşıldığı, tanıklar ... ve ...'in kamera kaydında birden fazla kere gördükleri kişinin sanık olduğunu Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdikleri ifadelerde beyan ettiklerinin tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulaması yerinde olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.