Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2005 K.2019/4716
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 06.01.2015 tarihinde cep telefonunu 400 dolar karşılığında satın alarak suç eşyasının satışı veya kabulüyle ilgili verilen hapis cezasının ve adli para cezasının sınırlarından uzak bırakılmasıdır. Mahkeme, sanığın hapis cezasının alt sınırdan ötesine geçerek adli para cezasını da aynı şekilde artırmasını uygun buldu ve verilen hükmü bozarak yeniden yargılama istedi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ...’ın 06.01.2015 tarihinde talimat mahkemesinde alınan savunmasında, bahse konu cep telefonunu ...’den 400 Dolar karşılığında satın almış olduğunu ifade etmesi karşısında; mezkur şahsın duruşmaya celbi ile tanık olarak beyanının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih, 2007/10-108 Esas ve 2007/152 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, Yasa koyucunun hapis cezasının yanında ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği, yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine” hükmolunacağının belirtildiği, somut olayda, mahkemece temel cezanın tespiti sırasında sanığın alt hadden cezalandırılmasına karar verilerek hapis cezası takdiren alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, para cezası tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı olacak şekilde alt sınırdan niçin uzaklaşıldığına dair hiçbir gerekçe gösterilmeden anılan Kanun’un 52/1. maddesinde gösterilen 5 tam gün sayısı yerine 30 gün üzerinden adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ...’ın 06.01.2015 tarihinde talimat mahkemesinde alınan savunmasında, bahse konu cep telefonunu ...’den 400 Dolar karşılığında satın almış olduğunu ifade etmesi karşısında; mezkur şahsın duruşmaya celbi ile tanık olarak beyanının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih, 2007/10-108 Esas ve 2007/152 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, Yasa koyucunun hapis cezasının yanında ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği, yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine” hükmolunacağının belirtildiği, somut olayda, mahkemece temel cezanın tespiti sırasında sanığın alt hadden cezalandırılmasına karar verilerek hapis cezası takdiren alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, para cezası tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı olacak şekilde alt sınırdan niçin uzaklaşıldığına dair hiçbir gerekçe gösterilmeden anılan Kanun’un 52/1. maddesinde gösterilen 5 tam gün sayısı yerine 30 gün üzerinden adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.