Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3388 K.2019/1013
Özet: İçtihat metni: sanık, Antakya Devlet Hastanesi içinde hırsızlık suçunu işleyerek TCK 142/1-a ile 142/2-h maddelerine, ayrıca 53 ve 58 maddelerine göre ağır suç olarak değerlendirilmiştir. Mahkeme, bu suçlamaları kabul ederek sanığa ağır hapis cezası ve diğer gerekli yaptırımları içeren kararı bozutmuş, hükmün uygulanmasını rapor etmiş ve sanığın haklarını koruyarak kararının temelini açıklamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, mağdurlara yönelik hırsızlık suçunu kamu kurumu olan Antakya Devlet Hastanesi içinde işlediği, 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nun 142/1-a maddesindeki “kamu kurum ve kuruluşlar” ile “ibadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan dolayı bir fiille 2 bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlal edilmesi nedeniyle TCK'nun 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nun 142/2-h, 168/2. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2016/2841 Esas ve 2016/6584 Karar sayılı bozma ilamında bu hususun belirtildiği, yerel mahkemece bozma ilamına uyulduğu ancak bozma ilamından sonra vasıfta kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı gözetilmeden yeniden TCK’nun 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2-Sanığın her bir mağdura karşı eylemi nedeniyle, TCK'nun 53 ve 58. maddelerini de kapsar şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması, 3-Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, mağdurlara yönelik hırsızlık suçunu kamu kurumu olan Antakya Devlet Hastanesi içinde işlediği, 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nun 142/1-a maddesindeki “kamu kurum ve kuruluşlar” ile “ibadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan dolayı bir fiille 2 bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlal edilmesi nedeniyle TCK'nun 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nun 142/2-h, 168/2. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2016/2841 Esas ve 2016/6584 Karar sayılı bozma ilamında bu hususun belirtildiği, yerel mahkemece bozma ilamına uyulduğu ancak bozma ilamından sonra vasıfta kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı gözetilmeden yeniden TCK’nun 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2-Sanığın her bir mağdura karşı eylemi nedeniyle, TCK'nun 53 ve 58. maddelerini de kapsar şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması, 3-Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.