Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9504 K.2018/4828
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 09.04.2018 tarihinde verilen karar incelemesi sonucunda, sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetini, tazmin edilmesi için gereken tüm zararı ve eşyanın değerini dikkate alarak, ilgili hükümle aynı şekle uygun olduğu gerekçesiyle, onaylayarak mevcut mahkumiyeti hâlâ geçerli kılmaya karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ceza Genel Kurulu'nun 26.11.2013 tarih, 2012/13-1313 Esas ve 2013/521 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanıkların, müştekinin kapılarını kilitleyerek park ettiği aracı düz kontak yaparak aracı çalıştırıp götürmesi eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, netice ceza değişmediğinden, suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ceza Genel Kurulu'nun 26.11.2013 tarih, 2012/13-1313 Esas ve 2013/521 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanıkların, müştekinin kapılarını kilitleyerek park ettiği aracı düz kontak yaparak aracı çalıştırıp götürmesi eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, netice ceza değişmediğinden, suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.