Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19120 K.2017/4272
Özet: Tarafsız mahkeme, 2016/19120 E. ve 2017/4272 K.’nin hırsızlık davasında sanık‑i söz konusu ilginin TCK 144/1‑b maddesiyle ilgili eksik kanıt ve temyiz gerekçelerinin hatalı değerlendirilmesinden dolayı mahkumiyeti bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2016 tarih, 2014/159 Esas ve 2016/257 Karar sayılı kararında ruhsat sahibinin katılandan araç bedelini alamaması sebebiyle motorlu taşıt aracını mülkiyet hakkına dayanarak bulunduğu yerden alması eyleminin suç teşkil etmediğine ilişkin olması, inceleme konusu dosyamızda ise sanık ...'in suça konu aracın ruhsat sahibi olmadığının anlaşılması karşısında bu yönden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:
1-Sanık ...'in suçu işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de; sanık ...'in Kartal marka aracı müştekiye 5.000,00 TL karşılığında sattığına, 2.000,00 TL'sini aldığına kalan miktarı alamadığına ilişkin savunması, müşteki ve tanıkların ise aracı 2.000,00 TL+2.000,00 TL ödeyerek satın aldıklarına ilişkin beyanları karşısında;
A-Sanık ... hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan hüküm kurulması,
B-Yargılama konusu olay hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanması sonucuna varıldığı takdirde bunun temyize gelmeyen diğer sanık ...'e sirayeti gerekeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2016 tarih, 2014/159 Esas ve 2016/257 Karar sayılı kararında ruhsat sahibinin katılandan araç bedelini alamaması sebebiyle motorlu taşıt aracını mülkiyet hakkına dayanarak bulunduğu yerden alması eyleminin suç teşkil etmediğine ilişkin olması, inceleme konusu dosyamızda ise sanık ...'in suça konu aracın ruhsat sahibi olmadığının anlaşılması karşısında bu yönden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:
1-Sanık ...'in suçu işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de; sanık ...'in Kartal marka aracı müştekiye 5.000,00 TL karşılığında sattığına, 2.000,00 TL'sini aldığına kalan miktarı alamadığına ilişkin savunması, müşteki ve tanıkların ise aracı 2.000,00 TL+2.000,00 TL ödeyerek satın aldıklarına ilişkin beyanları karşısında;
A-Sanık ... hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan hüküm kurulması,
B-Yargılama konusu olay hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanması sonucuna varıldığı takdirde bunun temyize gelmeyen diğer sanık ...'e sirayeti gerekeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.