Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/1880 K.2016/4786
Özet: Çeşitli yasalar ve ceza hukukunun ilgili maddeleri göz önünde bulundurularak sosyal hâlâ üstünlük kurdusu 17.013219 17 yılı vidai kuráçlı, 17. 17. 17. 17. köylü ömür, 17. 2016/1880 E ve 2016/4786 K kararları ile önceki mahkeme kararının kesilmesiyle, karşılıksız yararlanma suçunun kanıtlanması şartlarına uymamış; Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kararın kabulü bir ceza verilmesine yer olmadığına hükmüyle, mahkeme kararı onaylendi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün ve 2011/3-66 Esas, 2011/96 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasa'nın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasa'nın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK'nun 264. maddesi gözetilerek katılan vekilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 06/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün ve 2011/3-66 Esas, 2011/96 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasa'nın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasa'nın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK'nun 264. maddesi gözetilerek katılan vekilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 06/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.