Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/15038 K.2017/8683
Özet: Mahkeme, 17. Ceza Dairesi 2016/15038 E., 2017/8683 K. dosyası ile ilgili “karşılıksız yararlanma” suçundan mahkumiyeti belirterek, temyiz tercihinin nozul mümkün olmadığını, CMK’nın 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddi ve bununla birlikte dosyanın 3.7.2017 tarihli kararla müeyyen olarak mahallenin icrine iade edilmesini kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün 2011/3-66 Esas ve 2011/96 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasa'nın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasa'nın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; hükümlünün temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi gözetilerek hükümlünün isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün 2011/3-66 Esas ve 2011/96 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasa'nın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasa'nın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; hükümlünün temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi gözetilerek hükümlünün isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.